ACOSO ESCOLAR 2

Sinais de alerta ante a violencia

Como xa falamos en entradas anteriores, debido ao preocupante crecemento das estatísticas en materia de violencia nas aulas, gustaríanos darvos algunhas claves que poidan servirvos de base á hora de valorar as situacións de acoso.

Nesta segunda parte abordaremos unha serie de comportamentos, situacións e síntomas que poden ser considerados sinais de “alerta” e que poden axudarnos a detectar o acoso escolar, sobre todo dende o ámbito familiar.

O pacto de silencio

O primeiro que temos que preguntarnos é porqué os e as nenos/as non contan que están sufrindo esta situación, o que claramente dificulta moito poñerlle remedio.

En xeral, e como comentamos en entradas anteriores, sufrir acoso escolar é unha situación moi humillante e vergoñante, polo que resulta moi difícil contar esta vivencia aos adultos. Isto é moito máis complicado no período da adolescencia onde a pertenza ao grupo neste momento evolutivo é o máis importante e contar o acontecido considérase unha “traizón” ao pacto de silencio.

Neste sentido é moi importante non sobresaltarse, evitar mensaxes culpabilizadoras (“¿e porqué non te defendes?”) e mobilizar ás persoas competentes (centro escolar, amizades do neno/a…) con tranquilidade e sen alarmar (provocar alarma social no centro escolar pode agravar a situación).

A que podemos estar atentos/as:

Hai unha serie de indicadores que poden estar avisándonos de que o noso/a fillo/a está vivindo esta situación.

PRECAUCIÓN: Moitos destes comportamentos son normais durante a adolescencia e requiren dun ollo precavido para non converter en patolóxico aquilo esperable neste período. Non se trata de que se cumpra algunha destas situacións, senón que moitas destas condutas estean sucedendo.

  1. Rexeitamento ou medo a ir ao colexio/instituto: Isto pode ser manifesto, “non quero ir á escola”(máis habitual na infancia), ou sutil, a través de, escusas, queixas por dores de estómago/cabeza, ausencias … (máis habitual na adolescencia)
  2. Rexeitamento a ir ás excursións ou eventos do colexio/instituto: ¡Ollo!, na infancia é moi habitual o rexeitamento a asistir a aniversarios e/ou a ausencia de invitacións.
  3. Medo a nomear a determinados compañeiros/as: Isto é máis frecuente na infancia que na adolescencia.
  4. Queixas de insultos e burlas no colexio: Más habitual en infancia que en adolescencia.
  5. Baixada acusada do rendemento académico: Pode haber dificultades para concentrarse.
  6. ¡Ollo ao material escolar!: Pérdense cousas, desaparecen as pertenzas de maneira inexplicable, aparece o material escolar estragado a roupa rota …
  7. Lesións inexplicables.
  8. Cambio importante no comportamento: Isto pode ir dende estar habitualmente malhumorado/a ata deixar de falar por completo. A sensación habitual é que o neno/a está moi “raro/a”.
  9. Cambios na alimentación: Aparece, dende a perda completa do apetito ata a inxesta compulsiva de alimentos, normalmente hipercalóricos. Ambos comportamentos poden darse ao mesmo tempo.
  10. Problemas durante o sono: Dificultade para irse a durmir acompañada de angustia, medos, espertares nocturnos, insomnio…
  11. Nervios
  12. Dores de cabeza e/ou de tripa habituais
  13. Estado de ánimo baixo ou depresivo: Na infancia a tristeza sole saír en forma de ataques explosivos de ira, irritabilidade e/ou comportamentos destrutivos.
  14. Especificamente na adolescencia poden darse outros síntomas: Perda de interese en actividades sociais, inseguridade e ansiedade, cambio brusco na vestimenta…
  15. Outros máis graves polos que é necesario acudir directamente a profesionais da saúde son: autolesións, trastornos do apetito, ataques de ansiedade ou crisis de angustia.

Se, tras ler estas indicacións sospeitades que os voso fillo/a está pasando por esta situación recomendamos acudir ao centro escolar para pedir información e saber que opinión ten o profesorado do que está sucedendo. Ante as dúbidas sempre é mellor preguntar que acusar, evitando crear unha alarma que pode empeorar a situación.

no replies

Leave your comment